« Çocuklu Evler | Main | Düğünler, Sofralar »
Anthropologie'nin yatak örtüsü, Pottery Barn'ın halısı, perdelere gelişi güzel bağlanmış kurdaleler,
Mutfağın rengi, ortadaki küçük çalışma tezgahı,
stüdyo masalarının perdeleri, yüksek sandalye, duvardaki resimler... Hepsi "Keşke Kelly'nin arkadaşı olsam..." dedirtiyor bana.
TrackBack URL for this entry:
http://www.typepad.com/services/trackback/6a00d83451e9a369e2010536e0b70a970b
Listed below are links to weblogs that reference Kelly'nin Evi:
You can follow this conversation by subscribing to the comment feed for this post.
This is only a preview. Your comment has not yet been posted.
As a final step before posting your comment, enter the letters and numbers you see in the image below. This prevents automated programs from posting comments.
Having trouble reading this image? View an alternate.
Hatice
En bilinen haliyle Portakalagaci.com'un kurucusu, en sevdiğim haliyle Ayşe İkbal ve Muhammed Musab'ın annesiyim.
Sare Nigar
Mimar Sinan Üniv. Moda Tasarım mezunu, bir gün çocuk giysileri tasarlamayı hayal eden bir moda sevdalısıyım...
iletişim: info@kirmiziminder.com
Görüntüler hoş evet. Gerçekten de sadece arkadaşı olunabilirdi zira kendim yapmaya kalksam perdeleri asla öyle bırakamaz ,tozlanır gerekçesiyle ne mutfağın ortasında mutfak kaplarımı ne de çalışma odamda malzemelerimi açıkta bırakmak istemezdim. Sonra temizlemesi zor olur diye. Ama insanın evinde böyle kocaman camları olması çok güzel olurdu yine yatak odası hariç derim orda da izlenme hissi uyandırır. Yaşantının mimariyi nasıl etkilediğine güzel bir örnek diyelim ve bu yorum uzar gider...
Posted by: Nihal | 22/01/2009 at 12:44 AM